Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, 1750'li yıllarda en zengin ülke ile en fakir ülke arasındaki gelir farkının son yıllarda hızlanan inovasyon, teknolojik gelişme ve sermaye hareketleri nedeniyle yüzlerce kat açıldığını belirterek, "Ancak uzun yılların ihmalinin doğurduğu kayıpları aşmak için bu alanda çok daha süratli ve etkili yol almamız gerektiğine inanmaktayım. Sadece kişi başına milli gelir bakımından gelişmiş ülkelerle aramızdaki gelir farkını kapatmak için değil, aynı zamanda bölgesel dengesizlikleri gidermek ve gelir dağılımındaki adaleti sağlamak için de araştırma, geliştirme ve inovasyona çok önem vermemiz gerekmektedir" dedi.
 Cumhurbaşkanı Gül, himayesinde Türkiye İhracatçılar Meclisi (Tİ M) tarafından Turkcell stratejik ortaklığında Haliç Kongre Merkezi'nde düzenlenen Türkiye İnovasyon Konferansı'nın açılışında yaptığı konuşmada, milletlerin yükselişinde geri kalmasında en önemli faktörün, bilim, teknoloji ve yenilik olduğunu, diğer bir deyişle ülkeler arasındaki medeniyet yarışını belirleyenin de tarihin akışını hızlandıranın da inovasyon ve teknolojik gelişmeler olduğunu belirtti.
 Sanayi devrimi öncesinde halihazırda gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin kişi başına tahmini milli gelir rakamlarının büyük ölçüde aynı olduğunu ifade eden Gül, örneğin 19. yüzyılın sonlarına doğru Mısı r ve İsveç'in kişi başına milli gelirlerinin yaklaşık birbirlerine eşit olduğunu, aynı şekilde sanayi devrimi öncesinde en zengin ve en fakir ülke arasındaki kişi başına milli gelir farkının da en fazla 1,5-2 kat olduğunun görüleceğini kaydetti.
 Cumhurbaşkanı Gül, buna karşılık sanayi devriminin başlamasıyla birlikte her iki grup arasındaki gelir farkının dramatik bir şekilde açıldığını ve 'az gelişmiş ülkeler' ve 'çok gelişmiş ülkeler' diye tarif edilen iki grup arasındaki farkın yüzlerce, birkaç yüz misli farklı olduğunun görüldüğün ü dile getirerek, şöyle konuştu:
 "1750'li yıllarda en zengin ülke ile en fakir ülke arasındaki gelir farkı, son yıllarda hızlanan inovasyon, teknolojik gelişme ve sermaye hareketleri nedeniyle yüzlerce kat açılmıştır. Bir örnek vermek gerekirse, bugün misafirimiz olan Katar ile Burundi'nin 2009 yılı itibariyle kişi başına milli gelirleri arasındaki fark 400 mislidir. Belki 'Katar'ın çok özel durumundan dolayı böyle bir fark vardır' diye düşünebilirsiniz kendi kaynaklarından dolayı. Ama bunu başka bir ülke ile gelişmiş bir İsveç ile mukayese ettiğinizde farkın 200 misli olduğunu göreceksiniz. Halbuki 19. yüzyıl başlarında bu ülkeler arasındaki fark, birkaç misliydi. Dolayısıyla sanayileşme ve inovasyonun ortaya çıkardığı bu bü yük mesafenin kapatılması da giderek zorlaşmaktadır.
 İnovasyon ile ilgili güncel hususlara geçmeden önce bu kadar geçmiş le ilgili bilgi vermek istemem, konuyu tarihi bir perspektife oturma arzumdandır. Geçmişi, işin felsefi tarafını çok güzel bir şekilde algılamazsak bugün olanlar ve gelecekle ilgili olacakları da çok iyi anlayamayabiliriz. Onun için son yıllarda yapılan pek çok ekonometrik çalışma, ekonomik büyümenin temel lokomotifinin emek ve sermaye gibi geleneksel üretim faktörlerinden ziyade, bilgi, yenilik ve teknoloji gibi faktörler olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu nedenle tüm ülkelerin büyüme ve kalkınma için bilim, inovasyon ve teknolojiye yatırım yapmaları elzemdir."
 Ülkemizde uzun yıllar ihmal edilen bu konularda, son yıllarda gözle görülür bir bilinçlenme yaşanmaktadır. Hükümetlerden akademik çevrelere, iş dünyasında sivil topluma kadar pek çok kesim, bilim, teknoloji ve inovasyon alanında çabalarını ve aralarındaki işbirliğini olağanüstü şekilde artırmışlardır. Ancak uzun yılların ihmalinin doğurduğu kayıpları aşmak için bu alanda çok daha süratli ve etkili yol almamız gerektiğine inanmaktayım. Sadece kişi başına milli gelir bakımından gelişmiş ülkelerle aramızdaki gelir farkını kapatmak için değil, aynı zamanda bölgesel dengesizlikleri gidermek ve gelir dağılımındaki adaleti sağlamak için de araştırma, geliştirme ve inovasyona çok önem vermemiz gerekmektedir."