Dünya güneşin çevresinde elips şeklindeki bir sanal çemberin (veya yörüngenin) üzerinde dönermiş.
 Bu yörüngenin güneÅŸe uzak olduÄŸu üst ve alt çizgilerde seyrederken dünya buzul devirlerini yaÅŸarmış.
 Ã–rneÄŸin bu buzul devirlerinden birinde, sular donduÄŸu için denizler 200 metreye yakın alçalmışlar.
 Ä°lk insanlar Avustralya ve Yeni Zelanda'ya Asya kıyılarından yürüyerek gitmiÅŸler. Britanya adası ile Avrupa kıtası arasında deniz yokmuÅŸ.
 Yörüngenin güneÅŸe yakın olduÄŸu yan çizgilerde ise, dünya kavrulurmuÅŸ. O dönemlerde mesela Britanya nehirlerinde timsahlar varmış.
 Åžimdi Türkiye gibi tüm Avrupa'yı etkisi altına alan karlı ve soÄŸuk hava yüzünden "Yine buzul çağı mı baÅŸlıyor"içerikli meteorolojik spekülasyonların baÅŸladığına tanık olmaktayız.

Buzul çağı mı?
Bilelim ki yukarıda sözünü ettiğim meteorolojik çağ değişimleri 400 bin yılda bir oluyor.
 Yani "Buzul çağı mı geliyor" benzeri endiÅŸelere kapılmadan, karın ve kışın tadını çıkartalım.
 Ã‡Ã¼nkü içinde bulunduÄŸumuz ÅŸubat, iki ay sonra baÅŸlayacak "Bahar"ın habercisidir.
 Ne yaparsanız yapın kıştan sonra bahar, daha sonra da yaz gelecektir.
 Dün Zaman'da BeÅŸir AyvazoÄŸlu, Ahmet Hamdi Tanpınar'a da atıfta bulunarak, bu deÄŸiÅŸmez döngüyü pek güzel hatırlatmıştı.
 ÅžÃ¶yle diyordu özetle:

Bahar sıtması
 "Tanpınar kışı galiba tabiatı bahara hazırladığı için seviyordu. Bakın ne diyor:
'Ne güzeldi o kış bahçesinde/ Güllerin çok derinlerde çalışan uykusu./ Sana bir bahar hazırlamak için.'
...Evet, tabiat bahara hazırlanıyor; 31 Ocak, eskilerin Zemheri de dedikleri Erbain'in son günüydü. Dün, elli gün sürecek olan Hamsin başladı. Hamsin'in özelliği 'kâh üşü kâh ısın'dır. Berdelacuz ve Sitteisevir soğuklarını da atlattınız mı, bahar...
Bilmem, sizin de içinizde bir bahar sıtması başladı mı?"
 Ezeli ve ebedi döngüsünü deÄŸiÅŸtiremediÄŸimiz tabiatın ve evrenin yazına kışına kızmak, kara yaÄŸmura öfkelenmek yerine, bizim elimizde olan geliÅŸmeleri yine bizim yarattığımız kısır döngülerden kurtarmayı denememiz daha akılcı olmaz mı?

Siyasi bahar özlemi
Sürekli dünü bugüne taşıyoruz ve bitmez tükenmez siyasi kan davaları üretmekten, yarına pek ilgi duymuyoruz.
 Bu nedenle çok partili demokrasimizi tek mevsimli yapmadık mı?
 Hep fırtına, hep kapanan diyalog yolları, sürekli bir kış...
 Oysa toplum siyasette de baharı özlüyor.
 Ne dersiniz?
 Biraz hoÅŸgörü, biraz diyalog, biraz uzlaÅŸma ile siyasi baharın kapısını aralayamaz mıyız?