Bölgemizin rejimleri, o halkların uzun süredir kabusu olan, zulüm altında inleten, düşünceyi dile getirmeyi bir kenara bırakın, düşündüğünü varsaydığında bile imha temelinde saldıran diktatörlükler birer birer tasfiye edilerek değiştiriliyor.

Mısır ve Tunus misalinde olduğu gibi kısmen yumuşak, Irak ve Libya örneğindeki gibi ise katı bir şekilde vuruşarak değiştiriliyor.

Sonuçta mutlaka değişecekler, diktatörler, ırkçılık üzerine hüküm sürenler tahtlarından indirilecek ve cezalandırılacaklar. Bu Anayasa gibi Ortadoğu’ya yazılmış, sahneye konulmuştur ve perde açık, son sahneye daha çok kalsa bile, süreç devam ediyor/edecektir.

Suriye rejimi de değiştirilecektir. İran rejimi de değiştirilecektir. Irkçı ulusalcı özellikteki bütün rejimler değiştirilecektir.

Rüzgar şimdi Suriye rejimini silkeliyor, onlar ise direniyor, tutunmaya çalışıyor, onlar tutundukça rüzgarın şiddeti de artıyor.

Tutunabilir mi?

Tarafların özelliklerine bakılırsa bu rejimin tutunma şansı olmadığı rahatlıkla görülebilir. Suriye halkları iç ve dış faktörlere göre tutum belirlemeye çalışıyor. İç faktörler de dış faktörler de rejimin gidici olduğunu gösteriyor. Belli olmayan sadece ne zaman gideceğidir.

İran rejimi de gidecektir, belli olmayan sadece ne zaman gideceğidir. Diğer ırkçı ulusalcı rejimlerde gideceklerdir, sadece belli olmayan ne zaman gidecekleridir.

Suriye Essed rejiminin gidişini Suriye halkı istiyor yanılgısına kapılmamak gerekiyor. Suriye rejiminin gidişini global kapitalist güçler istiyor ve o rejim gidecektir. Nitekim her geçen gün hareket ve manevra alanları daralmaktadır.

Saddam rejimi de direniyordu, sahip olduğu güçlere büyük payeler biçilmişti. Fakat kağıt kaplanlar gibi bir gecede çözüldü, çöktü, yok edildi.

Bazı çevreler Essed rejimine de büyük payeler biçiyor, var olan uluslar arası ilişkileri nedeniyle ömrünün uzayabileceği varsayılıyor. Sadece o kadar, kalma ihtimali sıfır…

Saddam rejimi özelde Kürt halkına genelde de Irak halklarına vahşet uyguluyordu. Irkçı ulusalcı Saddam rejimi tasfiye edilirken Kürt halkı birlik ve bütünlük içinde doğru politikalarla, Arap ve diğer Irak halklarıyla birlikte zalim ırkçı rejime karşı ulusal ve uluslar arası güçlerin yanında, mücadele etti, böylece halk olarak statüsünü belirledi, iç ve dış yasal ve anayasal güvence altına almasını sağladı.

Aynı senaryo Suriye Essed rejimi için sahnededir. Bu rejim Müslüman Arap halkına vahşet uygulamış, Müslüman Kürt halkına vahşet uygulamış, halk olarak varlığını inkar etmiş, yok edilmesi üzerine de çevresindeki diktatörlüklerle ilişki ve ittifaklar, anlaşmalar yapmış ve uygulamıştır.

Bu gidici rejimin tutunma çabaları sürerken Suriyen'deki halkları kullanmak isteyecektir. Kürt halkını, Arap halkını, Ermeni, Keldani, Dürzi ve Türkmen halkları kullanmak isteyecektir. Bu halkların kimi sivil temsilcilerini, kurumların liderlerini saflarına çekmeye çalışacaktır. Bu diktatör rejimlerin doğasında bulunan temel özelliklerden biridir. Kullan işi bittikten sonra da buruştur, çöpe at politikası karakterleridir.

Kimi çevreler bu oyunun bir parçası olabiliyor, mensubu olduğu toplumu, halkı o ateşin içine atabiliyor. Halkların bilinçli olması, hak ve hukuklarına sahip çıkarken doğru tarafı, doğru politikalarla belirlemesini bilmelidir. Suriye ve Ortadoğu’nun en mazlum halkı olan Kürt halkını diktatör rejimin yedek gücü durumuna getirmek isteyen çevreler olabilir.

Saddam rejimi tasfiye edilirken Irak’ın ve Ortadoğu’nun en mazlum halkı olarak Kürt halkının tutumu Suriye Kürt halkına örnek almalarının temelini oluşturabilir.

Tutunmaya çalışan Saddam rejiminin yanında Kürtlerin de o zaman yer aldıklarını düşünseniz, bu günkü durumları ne olabilirdi? Öz yönetimleri, federal ve demokratik bir sistem kurabilirler miydi?

Kürt halkı uzun bir dönem Saddam rejimine muhalefet ettiyse, Suriye Kürt halkı da Essed rejimine uzun bir dönem muhalefet etmiş/etmektedir.

Kürt halkının isteği uluslar arası hukuk, evrensel insan hakları, özgürlük ve demokrasidir. Suriye rejiminde bu vasıflar yok, Suriye rejimini Suriye halkları terk ediyor, Kürt halkı neden terk etmesin? Kürt halkını Suriye rejiminin yedeğinde tutmaya kimin hakkı var, buna elbette ki kimsenin hakkı yoktur. Kaldı ki gidici olan bu rejimi kimsenin durdurmaya gücü yetmez, tıpkı Saddam rejimini durdurmaya kimsenin gücünün yetmediği gibi.

Dünyanın egemen ve geçerli sistemi, gücü ırkçı ulusalcı rejimlerin gitmesini istiyor ve buna karar verilmiş, rejimler, sistemler dünyanın bu egemen gücün çıkarlarına göre şekillendiriliyor. Bazı çevreler bu gücün Amerika Birleşik Devletleri olduğunu düşünebilir. Bu düşünce sistemi algılamada sığ kalmaktadır. Bundan elli yıl önce benzer düşüncelerin kısmen doğruluk payı olabilirdi. Şimdi ise sistem globalleşti, global kapitalist sistem dünyanın egemen gücüdür ve sınıfsal çıkarları gereği ırkçı ulusalcı rejimleri değiştiriyor. ‘’Sermayenin dini de ırkı da olmaz’’ geçmişte de bu söz dile getiriliyordu, bugün egemen kılınıyor. Tıpkı ‘’emek gibi’’ emeğin de milliyeti, sınırları o kadar önemli değil, işçi her yerde işçidir. Türkiye’de işçi ise Almanya’da veya Amerika’da yine işçidir. Emeğini satarak idamesini sağlıyorsa dünyanın her yerinde sınıfsal özellikleri aynıdır.

Sermaye sınıfının emek sınıfından farklı özellikleri nedeniyle tutunmuş ve sistemini dünyaya egemen kılmıştır. Özgürlük veya hürriyet halklardan veya emek sınıfından ziyade sermayenin serbest dolaşımına gereklidir. Sermayenin kar hedefler ve karlı bulduğu her yer ve değere ulaşması temel felsefesidir.

Irkçı ulusalcı rejimler sermayenin milli sermaye, ulusal sermaye politikaları güderler. Ermeni sermayesi, Yunan sermayesi, Rus sermayesi v.s. sermayeyi milli, ulusal kategoride görür, yabancı muamelesi uygular. Bu sermaye sınıfı için kabul edilemez bir durumdur.

Ortadoğu’da olan gelişmelerin sınıfsal temelinde bu felsefe ve ekonomik ilişkiler yatmaktadır.

Bu ırkçı rejimlerin gitmesini global kapitalist sistem istiyor, bölge halkları da kendilerine vahşet uyguladığı için istiyor. Rejimlerin gerçekliği bu kadar açık orta yerde dururken, bunların yanında, kenarında veya yedeğinde yer alanların her yönden durumları tartışılmalıdır.

Özellikle Kürt halkının sosyal ve siyasal oluşumları için durum daha da çarpıcıdır. Kürt halkı için Ortadoğu yeniden şekillenirken çok daha hassas ve politik davranmaları gerektiğine inanıyorum.

Bugüne kadar en büyük vahşeti kendileri yaşadı. Binlerce yıldan bu yana kardeşçe, yan yana yaşadığı halklarla aralarına ırkçı ulusalcı rejimlerin girdiğini bilmeleri gerekir. Irkçı ulusalcı rejimler bölge halklarını elbette ki temsil etmemektedir. Her ne kadar bölge halkları adına ırkçılık yapmışlarsa da hiçbir zaman bölge halklarının temsilcileri olmamışlardır. Bu durumu bilerek ve bölge halkları ile dünya var oldukça da birlikte kardeşçe yaşayacağını göz önünde tutarak tutum ve politika belirlemelidirler.

Kürt halkı, bölge halkları olarak Türk, Arap, Fars halkları ile sayısız ortak değerlere sahiptir. Halkların kardeşlikten öteye ortak bağları, değerleri bulunmaktadır. Global kapitalist sistemin öncülük ettiği ve bölge halkların katılımıyla Ortadoğu’nun ırkçı diktatör rejimlerinin değişim süreci bölge halkları için özgürlük ve demokratik evrensel değerlerin gelmesini, getirilmesini sağlayacaktır. Demokrasi ve özgürlüklerin gelişmesi ile emek sınıfının ve diğer sosyal sınıfların sivil demokratik örgütlenme ve kurumlaşma imkanları da gelişecektir.